
Het boeddhisme heeft een mooie verbeelding van verbondenheid. Dat zijn de gespannen draden. De Sai Sin.
Bij verschillende tempels zagen we draden verbindingen vormen tussen boeddhabeeld en chedi. Ook het beeld van koning Rama is door draad met een chedi verbonden. Het laat zien dat alles er met elkaar verbonden is.
Al tijdens onze eerste reis in Thailand maakten we kennis met verbindende draden tijdens een verblijf in een klassiek teakhouten hotel met in de open hal een altaar met boeddhabeeld. Vanaf de pols van het beeld waren draden gespannen rond het hele huis. Wij hadden er een kamer met een klein balkon. Ook rond dat balkon liep een draad. Die zat ons in de weg en daarom haalden we de draad weg. Dat hadden we niet moeten doen. Deze lichtzinnigheid werd bestraft. Een uur later werd een portemonnee van ons gestolen. Toeval, maar we waren destijds wel gevoelig voor het idee dat het één het ander veroorzaakte. We hebben de draad snel weer hersteld.
Naast de gespannen draden vanaf boeddhabeelden zijn er ook polsdraadjes; ceremoniële draadjes. Tijdens een tempeldienst zagen we bezoekers knielen voor een monnik, die hen zegende met water en vervolgens een draadje om hun pols bond. Zo’n draadje wordt niet lichtvaardig omgebonden; het is een teken van zegen en verbondenheid met het geloof. Het wordt gegeven om geluk en gezondheid te wensen.
Een ander mooi voorbeeld van verbindende draden zagen we onderweg bij een begrafenisstoet. In een rustig landelijk dorp zagen we de stoet aankomen. We zij afgestapt om de stoet te laten passeren. Familie en vrienden van de overledene liepen in het zwart gekleed voor de kist uit. De stoet werd geleid door een in het oranje geklede monnik. Witte draden van zijn pols naar de kist. De mensen tussen hem en de kist hielden de draden vast. En zo waren zij met de kist, met hun overleden dierbare, verbonden. We waren onder de indruk van de stilte om hen heen en van het sterke symbool. Foto’s wilden we er niet van maken.,










Ook in Thailand zijn er initiatieven om biologisch te tuinieren. Verrassend! In Mae Khachan zijn een vader en zoon twee jaar geleden een tuinbouwbedrijf gestart waar op biologische wijze groenten, fruit én rijst worden verbouwd.
Als je nieuwsgierig bent hoe de groenten smaken kun je terecht in het restaurant. Wij eten er een verse salade en rijst uit eigen tuin en het uitzicht over de rijstvelden en de bergen krijgen we er gratis bij.















Onderweg kopen we een tros banaantjes. En toen de man met de hongerklap in zicht kwam, was er boven op de berg een tentje met sticky rice en deep fried chicken….
Aa-hāan-sjáaw; ontbijt. En dat is anders dan het ontbijt dat we gewend zijn. Rijstsoep, met een gebakken eitje en wat peterselie. En soms noodles of rijst met groente en stukjes vlees. Stukjes watermeloen of papaya. Glaasje sap en een kopje koffie. Een goede start van de ochtend.



We hadden een kamer met uitzicht op de Mekong. Het was een prachtige vroege ochtend met nevels rond de bergen van Laos. Later legden de typische Mekong-schepen aan.
Toen ik deze stokrozen fotografeerde, ontdekten we er achter een mooie groente- en bloementuin. En we kunnen er eten. Verse groenten uit eigen tuin. Wat een aantrekkelijk aanbod! Dat kunnen we niet laten schieten. 








Van uit het hotel lopen we naar het centrum van Chiang Rai. Elektriciteitsdraden zijn overal zichtbaar. Reclameteksten in het Thais, voor ons niet te ontcijferen. In het hart van de stad staat op een rotonde de “Clock Tower”, de trots van de stad: een vergulde barokke toren. Hij laat elk uur van zich horen.


Wij vinden bij de “nightmarket” een tuk-tuk, die ons naar het drijvende restaurant Loo Lam op de rivier de Kok brengt, een paar kilometer buiten het centrum van de stad. Na het eten wordt een taxi voor ons geregeld, die ons terug brengt naar het hotel.




Mae Salong is een Chinees stadje. Chinese soldaten, behorende bij de Kwomintang, vluchtten in 1950 tijdens de Chinese burgeroorlog naar het noorden van Thailand. En zo ontstond Mae Salong. De Chinese cultuur is overal zichtbaar. Wij kwamen jongeren tegen die het Chinese nieuwjaar vierden, langs de huizen gaand, de boze geesten verjagend met dansende draken en muziek.
Happy New Year !



