We zijn in Chiang Saen, aan de Mekong. Aan de overkant ligt Laos. We waren hier 13 jaar geleden en toen waren we verbaasd over de eettentjes die aan het einde van de middag verschijnen. We hebben er toen een visje gegeten. Nu willen we dat graag nog eens doen. Er is keus te over. 
Van uit het hotel lopen we naar het centrum van Chiang Rai. Elektriciteitsdraden zijn overal zichtbaar. Reclameteksten in het Thais, voor ons niet te ontcijferen. In het hart van de stad staat op een rotonde de “Clock Tower”, de trots van de stad: een vergulde barokke toren. Hij laat elk uur van zich horen.
Wij vinden bij de “nightmarket” een tuk-tuk, die ons naar het drijvende restaurant Loo Lam op de rivier de Kok brengt, een paar kilometer buiten het centrum van de stad. Na het eten wordt een taxi voor ons geregeld, die ons terug brengt naar het hotel.
Fietsend door de bergen van Mae Salong komen we langs theeplantages. Dit is dé streek van de thee. Wanneer we bij een café koffie bestellen krijgen we er een potje met zorg gezette Oolong thee bij. Ook ‘s avonds in het Chinese restaurant krijgen we een pot groene thee bij de maaltijd.
Mae Salong is een Chinees stadje. Chinese soldaten, behorende bij de Kwomintang, vluchtten in 1950 tijdens de Chinese burgeroorlog naar het noorden van Thailand. En zo ontstond Mae Salong. De Chinese cultuur is overal zichtbaar. Wij kwamen jongeren tegen die het Chinese nieuwjaar vierden, langs de huizen gaand, de boze geesten verjagend met dansende draken en muziek.
Happy New Year !
We fietsten vandaag vanaf Fang via Thaton naar het hooggelegen Mae Salong. We kwamen langs meerdere tempels, die in Thailand ‘Wat’ heten. Elke Wat heeft zijn tempelwachters die beschermen tegen het kwaad. Soms zijn het woeste krijgers, maar we zagen ook een roze olifant.
Vandaag reden we vanuit Chiang Dao en doorkruisten we een karstgebergte. Omhoog en vervolgens omlaag het dal van de stad Fang in. Er is een groot contrast tussen het bos en de akkers waar onder meer aardbeien verbouwd worden. Dichter bij de stad Fang neemt de bedrijvigheid toe. Er is veel gebouwd de laatste jaren. Grote moderne garages van Mitsubishi, Toyota, Isuzu. Hallen met nieuwe bromfietsen. Er is druk verkeer op de weg. Nu, na 80km fietsen, zitten we in een heerlijk nieuw en rustig hotel – The Sleeping Tree. 
We zijn in Chiang Dao. Daar waren we eerder. Dertien jaar geleden met M. en P. We logeerden toen bij Malee’s. We hebben er toen de grot bezocht en het tempelcomplex. Vlak bij de jungle.
We wilden graag bij Malee gaan eten. Destijds waren we er meteen aan het begin van onze reis. We waren toen nog totaal onbekend met de Thaise keuken. Maar we vonden het eten heerlijk. Helaas kookt Malee niet meer voor gasten. Maar dat we haar een bezoekje brachten vond ze leuk.
Gisteravond waren we na een rustdag op Pai Hill naar de stad gewandeld. Pai is een backpackersparadijs.. Het is er vol met winkeltjes, café’s, restaurantjes en marktkraampjes. Zodra de zon onder gaat is het feest.
Vandaag hebben we ons heerlijke verblijf in Pai Hill weer verlaten. We fietsten nog 86 km van de Mae Hong Son Loop en zijn nu in het plaatsje Ben Chang.
Vanochtend werden we wakker in Pai Hill. We blijven hier vandaag. Lunch in de Fat Cat. Een dagje uitrusten zonder fietsen.
De eerste helft van de magische tocht van Mae Hong Son naar Pai hebben we gefietst. We overnachten in Sop Pong halverwege. Het is een prachtige, maar steile bergetappe. Vanochtend in een café waar we ontbeten ontmoetten we medefietsers; Catrien en Casper uit Luzern.. Boven op de laatste berg bij het uitzichtpunt kwamen we hen weer tegen. In het dal hebben we gezamenlijk ijskoffie gedronken. Waarschijnlijk zien we hen morgen op weg naar Pai weer.
Na een prachtige bergtocht van 68 km zijn we in Mae Hong Son, de plaats die de naam geeft aan de Loop. Mae Hong Son heeft een eigen sfeer. Hier zien we toeristen. Motorrijders. Het centrum van de stad wordt gevormd door een klein meer. Aan het einde van de middag ontstaat er in de straat langs het meer een levendige ‘night market’.Er worden lopend kleine snacks gegeten of men eet aan kleine lage tafeltjes op de stoep. Wij eten in een klein restaurant er vlakbij.
Het was koel tijdens ons ontbijt. Het is goed merkbaar dat we hoger in de bergen zijn. Met onze trui nog aan vertrekken we. Het is zondagochtend en dat is merkbaar; het is heerlijk rustig. Het landschap is soms jungle-achting. De weg golft. De beroemde bochten van de Mae Hong Son Loop lijken hier al begonnen. De eerste motorrijders zijn ons gepasseerd. Maar andere fietsers hebben we nog niet gezien. We slapen vannacht in Khun Yuam.
about walking and cycling, ... 