Thais lievelings restaurant

We waren in Mae Sot. We hadden het plan te gaan eten in een klein rustig Japans restaurantje. Maar we ontdekten dat het op maandag gesloten is. We gaan de straat op, op zoek naar een alternatief. Het wordt een Thais barbecue-restaurant. Het lievelingsrestaurant van veel Thai, lijkt het.

Deze aardige jongen maakt ons een beetje wegwijs. Er is buffet waar we bakjes kunnen vullen met vlees en groente. En verder kijken we de kunst een beetje af van de mensen om ons heen.

We zijn nu, na 40 km, in Mae Ramat.

de rivier

Van Bangkok tot Tak fietsten we steeds langs de rivier. Vlak land met naast de doorgaande weg, kleinere weggetjes door de dorpen. Soms waaiert de rivier uit tot breed water met zandbanken en eilandjes vol riet. Twee  jaar geleden waren hier langdurige overstromingen. Er wordt hard gewerkt om dat in de toekomst te voorkomen.

Soms is de oever van de rivier de locatie voor een restaurant. Maar een terras om met een biertje van de zonsondergang te genieten is hier nog een onbekend iets.

Na 85 km fietsen zijn we nu in Mae Sot.

suikerriet

Regelmatig werden we ingehaald door vrachtwagens vol takken. Later reden we langs de fabriek waar tientallen vrachtwagens geparkeerd stonden, wachtend tot zij kunnen lossen. Suikerriet, ontdekten we. We zagen mensen op het land het riet oogsten. Het is hard werken. Kappen en daarna verzamelen om af te voeren.

Na 79 km fietsen zijn we nu in de stad Tak.

Molentjes

We waren er al enkele gepasseerd toen het ons op ging vallen;  ‘We zien molentjes’. Molentjes in Thailand.

Na 79 km fietsen zijn we nu in Kampang Phet

Lost in translation

Sinds Ayutthaya hebben we geen Europeanen meer gezien. We logeren in Nakhon Sawan in een groot hotel. En het is vol. Met een grote groep Koreanen. Engels spreekt men er niet. Tegen de schemer wandelen we de stad in om wat te gaan eten. Langs het park zijn tafeltjes en het lijkt een leuke plek om iets te eten. Maar als we dichter bij het stalletje komen waar wordt gewokt, slaat de chilidamp ons op de keel. Spicy, spicy. Dat wordt ‘em niet. We vinden een plekje in een fijn Japans restaurant. De plek voor Hotpot. Ook hier geen  Engels, maar er is hulp van de telefoon. Het meisje dat onze bestelling op komt nemen toont de tekst op het beeldscherm: ‘pig’. Juist ja. Er komt een pan met bouillon, bakjes vlees en we kunnen zelf groente pakken. Japans biertje erbij… Ondanks de taalbarriere eten we heerlijk. Wat de prijs is, en of het ‘alll inclusive’ is, of per gerechtje wordt afgerekend. Geen idee. De rekening toont één bedrag. Maar we eten voldoende en de prijs is okay. Vandaag lunchen we in een tentje aan het pad langs de rivier. Kip met sticky-rijst uit een klein zakje. Noodles zijn niet geschikt voor ons. Too spicy…  Maar de kokkin weet nog wel een ander schoteltje, dat kan minder spicy worden gemaakt.

Nu zijn we, na 67 km. in River Green Resort.

naar Nakhon Sawan

We begonnen de dag met een vroeg ontbijt op het terras aan de rivier. Er was ook een ‘hoge Oom’ met zijn entourage; in het zwart geklede heren én enkele militairen. Maar wij zaten niet in de weg en aten uit de zelfde pot.

We vertrokken om 8 uur. Eerst door de stad Chai Nat en later langs de grote weg naar het noorden. Het was nog lekker koel. In Uthai Thani dronken we op een relaxed plekje onze koffie. Aan het begin van de middag konden we uitrusten in een mooi koffie-tentje. We wilden er wel wat eten, maar de menukaart was in het Thais. ‘ Een sandwich?’ stelde de eigenaresse voor. Prima – en koffie. Die werd ons geserveerd met een lekkere kop thee en een glas koud water. Bij vertrek werd er een foto van ons gemaakt. En wij maakten er één van hen 😉   Leuke mensenNu, na 83 km, zijn we in Nakhon Sawan.

naar Chai Nat

In de ochtend fietst het fijn over de kleine weggetjes in de groene omgeving van de rivier. Het is er landelijk. Overal kraaien hanen. Er zijn duiven in allerlei soorten. Je hoort kinderstemmen bij de school, chanten bij de tempel. Een auto roept met een megafoon een boodschap om. Een brommertje haalt ons in … Soms schrikt een hond wakker en blaft. We worden gegroet; een vrolijk Hallo, of een bescheidener Sawatdi Kha.

in de middag wordt het lastiger; dan neemt de warmte toe. Maar na 62 km,  rond 2 uur, zijn we in Chai Nat.

Ayutthaya

a lot of lazy dogs

Zo lui als de honden, hier overal in Ayutthaya, zo lui kun je hier zelf ook zijn. Het is hier groen en overal hoor je vogelgeluiden. Er zijn ooievaars en reigers bij de rivieren. Er rennen eekhoorntjes over de takken van de bomen. Gisteren zagen we tussen de bladeren van de Lotus een varaan zwemmen.

Ayathuya is de stad vol oude ruïnes.. Bakstenen stupa’s  In mooie parken. Beroemd is bovenstaand buddhahoofd. Het aantal buddha’s is enorm. En ze zijn allemaal verschillend en allemaal mooi.

de eerste fietsdag

We zijn in Ayutthaya. Vanochtend na een vroeg ontbijt zijn we Bangkok uitgefietst. Een rustige zondagochtend. De route ging grotendeels langs kanalen; vlak dus en dat was fijn zo’n eerste dag. We moeten nog een beetje wennen aan de tijd, aan het links rijden en aan de temperatuur. onderweg

Onderweg drinken we koffie en cola. En we lunchen in een Thais restaurant aan de rivier; lemongrass soup met gestoomde vis en oesterzwammen. Veel Thai eten een zondagse lunch…

In de buurt van Ayutthaya wordt het drukker. Na 82 km komen we aan bij het hotel waar we een kamer hebben gereserveerd. Morgen blijven we hier om de tempels te bekijken

Sunset bij de Wat

Bangkok

Wat Pho, muurschildering (detail)

De eerste dag in Thailand, in Bangkok was al een dag vol indrukken. Na het ontbijt bracht een taxi ons richting rivier. Daar namen we pontjes het water over, tussen veel andere bootjes en met prachtig uitzicht op de tempels van de stad. We wandelden door straatjes langs kleine winkeltjes. Overal geuren…. We bezoeken Wat Pho; een enorm tempelcomplex van verschillende rijkgedecoreerde gebouwen. In één ervan liigt een enorme boeddha. In het complex zijn veel boeddhabeelden te zien. Buiten zijn poorten met woest uitziende stenen wachters . De sfeer is heel vredig, ook al zijn we lang niet de enige bezoekers. Er zijn veel Thai die komen bidden en offeren. Misschien omdat het zaterdag is?

We komen langs meer Wats. En allemaal rijk versierd. Één ervan heeft wel heel speciale wachters bij de poort.

The Golden Triangle

De Gouden Driehoek  is de grenstreek van Myanmar, Thailand en Laos. Tot het begin van deze eeuw is het de streek met de grootste illegale opiumproductie ter wereld. Wij blijven in het Thaise deel en zullen meer toeristen dan papavers zien. Het is een afwisselende tocht langs theeplantages en de rivier de Mekong. We fietsen tot Chiang Mai.

850 km – 3 weken

Vanaf Chiang Mai nemen we de trein naar Lampang en vervolgens door naar Nakhon Sawan. En dan fietsen we in vier dagen naar Bangkok